Over opera, pinda’s en apen: Sander helpt zichzelf en Bangladesh

aapjeGraag pak ik in de Stopera een operaatje. De Nationale Opera biedt overweldigende topkwaliteit en vaak een louterende ervaring. De kaartjes kosten veel, maar dat heb ik met liefde over voor een prachtavond. You pay peanuts, you get monkeys.

In voorbereiding op de start van mijn adviespraktijk, wil ik natuurlijk een eigen website hebben. Geïnteresseerden kunnen dan laagdrempelig zien wat ik zoals te bieden heb, wat ik eerder heb bereikt en wat andere relevante informatie. Maar hoe kom je aan een beetje knappe site heden ten dage? Een jaar of tien geleden heb ik wel een enkele website zelf gebouwd, met een old skool HTML editor. Veel gedoe en tegenwoordig kom je er daar niet meer mee. Niet dat ik exotische wensen heb voor mijn site, maar het moet er natuurlijk wel netjes uitzien allemaal. Ook op de iPad etc. Alternatief: er zijn behoorlijk wat (gratis) software pakketen enzo die je beloven dat je in een handomdraai de site van je dromen in elkaar schroeft. Nou, na een middagje zwoegen kwam ik dus geheel niet in de buurt van wat ik voor ogen had. Het moest anders.

Tekenen wat ik in mijn hoofd heb is voor mij geen probleem (strak in powerpoint, uiteraard!). De teksten schrijven is evenmin de uitdaging. Maar daarna? Tech-goeroe vriendje Gijs vertelde mij wat er “aan de achterkant” geregeld moest worden. Nu kon ik iemand zoeken die conform Gijs’ specs met WordPress Genesis-thema en SEO en kruisjes in de cache ingewikkeld ingewikkeld etc. etc. een toekomst bestendige site kon bouwen. Hij adviseerde voor mijn eerste site te beginnen met een Nederlands bureau. Oeps, die prijzen waren best wel even slikken. Zoveel geld heeft deze startende ondernemer nog niet. Het experiment schuw ik niet. Dus ging ik toch maar over de grens kijken. oDesk.com adviseerde Gijs me. Een Amerikaanse marktplaats voor freelancers. Zij vragen een fee van 10% van de kosten. Daarvoor regelen zij alle back office spullenboel en vooral: zij hebben een database met het onvoorstelbare aantal van meer dan 5.000.000 freelancers. Bijna twee derde van de Nederlandse beroepsbevolking! Vorig jaar verkochten freelancers zo’n 40 miljoen uren via oDesk. Voor opdrachten om te vertalen. Ontwerpen. Marketing. Customer service. Data entry. Software ontwikkeling. En veel, veel meer. Waaronder dus ook websites bouwen.
Heel veel Aziaten. En ook (Oost) Europeanen, (Zuid) Amerikanen, Australiërs. Wat niet eigenlijk? De goedkoopste die aan mijn zoekcriteria voldeed, zat rond de $ 6 per uur. “Dat moet je doen als je hoofdpijn wil”, zei Gijs. Vanuit social return had ik het liefst met een vrouw gewerkt in economisch minder ontwikkeld gebied, maar voor mijn keuzecriteria waren die er niet echt. Nadat ik de wat meer ervaren mensen aanschreef, kwam ik uit bij Golam. Deze slimme jonge Bangladeshi had veel ervaring met exact wat ik zocht. Hij had mooie referentiesites in zijn portfolio, goede oDesk-testresultaten en uitmuntende klant-waarderingen. Bovendien bood hij mij een interessante fixed fee en had hij tijd. Via Skype waren we snel uit de milestones, en ging hij aan de slag.
Binnen een dag had hij de eerste versie van de homepage klaar. Snel daarna volgde de rest. Er zaten uiteraard wat schoonheidsfoutjes in. Maar erg spannend was het allemaal niet – en hij verbeterde alles pronto op eerste aangeven in (vrijwel) één keer. Een Nederlander had dat alles niet beter gedaan. Wat zeg ik? Aan Golam’s werkethos kunnen de meeste Nederlanders nog een puntje zuigen. Vergelijk de Oost-Europese aardbeienplukker. Een voorbeeldje: zondag einde middag mailde ik hem wat opmerkingen. Niet lang daarna mailt hij me terug dat hij er mee aan de slag is. Dat was middernacht in Bangladesh! Als verantwoord opdrachtgever heb ik hem gemaild dat hij moest gaan slapen – mijn Utz-certificaat mag natuurlijk niet in gevaar komen!

Een week nadat ik hem de opdracht verleende, was Golam klaar. Met nooit enig communicatie-probleem. Een lovende vijf sterren-beoordeling kreeg hij van me.

Zijn inkomsten voor deze job staan gelijk aan bijna twee gemiddelde maandinkomens in Bangladesh. Het zou ongeveer een maandsalaris voor hem zijn als hij bij een IT bedrijf in loondienst zou werken. Nu door hem als collega-zelfstandige in een week verdiend. Mij kostte het amper meer dan een avondje opera met z’n tweeën. En wat kreeg ik daarvoor? Het goede gevoel om zinvol bij te dragen aan de carrière van een jonge ondernemer hopelijk ook die van Bangladesh. Ik was een leerzame ervaring rijker. En kreeg ik nog een mooie site ook! Voor onze standaarden betaalde ik peanuts en kreeg kwaliteit. Geen monkeys. Best mooi soms, die globalisering.